|
Divan Nesri’nin Genel Özellikleri:
-
Dil, konu ve tür yönünden Arap ve İran edebiyatlarının etkisindedir.
-
Konu ve düşünceden çok, söyleyiş güzelliğine önem verilir.
-
Dili yabancı sözcük ve tamlamalarla yüklüdür. Söz sanatlarına ve mecazlara önem verilir. Cümleler uzundur. Paragraf düzeni yoktur.
-
Cümlelere yerleştirilen secilerle (uyaklı sözlerle) şiirdekine benzer bir ahenk yaratılmaya çalışılır.
-
Noktalama işareti kullanılmaz.
-
Düzyazıda dini-ahlaki konular ağırlıklı olarak işlenir. Tarihi olaylar, gezi izlenimleri, toplumsal sorunlar, bireysel duygular gibi konuların da işlendiği olur.
Divan Nesri’nin Bölümleri
Sade (Yalın) Nesir:
-
Halka hitap için yazılmış, dili ağır olmayan nesirdir. Yabancı sözcük ve tamlama sayısı azdır. Anlaşılması güç söz sanatları yapılmaz.
-
Masallar, efsaneler, menkıbeler, destanlar, dini ve tasavvufi konular, tarih ve gezi eserleri, o devre göre, sade bir dille yazılmaya çalışılmıştır.
Sade nesir örnekleri olarak aşağıdaki eserlerden söz edilebilir:
-
Seydi Ali Reis’in Mir’atü’l-Memalik adlı gezi yazısı ve Kitabü’l Muhit adlı coğrafya kitabı (16. yüzyıl)
-
Sehi Bey’in Heşt Behişt adlı şuara tezkiresi (16. yüzyıl)
-
Aşıkpaşazade’nin Tevarih-i Al-i Osman (Osmanlı Tarihi) adlı eseri (15. yüzyıl)
-
Mercimek Ahmed’in Kabusname tercümesi (15. yüzyıl)
-
Kul Mes’ut’un Kelile ve Dimme tercümesi (14. yüzyıl)
-
Evliya Çelebi Seyahatnamesi (17.yüzyıl)
Orta Nesir:
-
Orta düzyazı ise, divan edebiyatının hemen hemen bütün klasik yazarlarının yazdığı bir türdür. Yer yer süslü nesrin niteliklerini taşımakla beraber anlatmak istediğini anlaşılır bir şekilde ortaya koyan nesirdir.
-
Belirgin özellikleri, söz ve anlam oyunlarından, hüner ve marifet göstermekten kaçınılmış ve içeriğin ön planda tutulmuş olmasıdır.
-
Özellikle tarih, gezi, coğrafya ve din kitapları bu türde yazılmıştır.
Sanatlı (Süslü) Nesir:
-
Şiirdeki gösterişli mecazlar ve söz sanatlarıyla süslenmiş, secili nesirdir.
-
Sinan Paşa (15. yüzyıl) Tazarruname adlı eseriyle bu alanın ilk örneği verilmiştir.
-
Fuzuli’nin (16. yüzyıl) Şikâyetname’si Türkçe yazdığı diğer bazı mektupları Veysi ve Nergisi adlı yazarların (17.yüzyıl) eserleri sanatlı nesir örneğidir.
Divan Edebiyatındaki Nesir Türleri
Tezkire:
-
Çeşitli Mesleklerden önemli kişilerin hayatlarını anlatmak üzere düzenlenen eserlere tezkire, şairleri tantan tezkirelere şuara tezkiresi denir.
-
Batı edebiyatlarındaki biyografinin karşılığı gibidir.
-
İlk örneği Ali Şir Nevai’nin Mecalisü’n-Nefais’idir.
-
Anadolu’daki en önemli örnek Sehi Bey Tezkiresi’dir (Asıl adı Heşt Behişt.)
Siyer (Siyer-Nebi):
-
Hz. Muhammed’in hayatını anlatmak üzere yazılan eserlerin ortak adıdır.
-
Manzum (mesnevi) olarak da yazılabilir.
-
Türk Edebiyatı’ndaki ilk örnek Erzurumlu Darir’in Siretü’n-Nebisid’tir. (14. yüzyıl) Düzyazı şiir karışımı bir eserdir.
Hilye:
Mektup:
Tarih:
Bunların önemlilerini şöyle sıralayabiliriz:
-
Aşıkpaşazade Tarihi(15. yüzyıl.)
-
Tacü’t-Tevarih: Hoca Sadettin Efendi (16. yüzyıl)
-
Peçevi Tarihi: Peçevi İbrahim Efendi (17. yüzyıl)
-
Naima Tarihi: (18. yüzyıl)
-
Cevdet Paşa Tarihi: (19. yüzyıl)
Seyahatname:
-
En önemli örnek Evliya Çelebi Seyahatname’sidir.
-
Seydi Ali Reis’in Mir’atü’l-Memalik
-
Nabi’nin Tuhfet’ül-Haremeyn (Hac izlenimleri)
-
İzzet Molla’nın (19. yüzyıl) Mihnetkeşan (Keşan sürgünü izlenimleri) diğer ilginç örneklerdir.
Sefaretname:
-
Siyasi görevle gönderilen elçilerin gittikleri yerlerle ilgili olarak yazdıkları eserlerdir.
-
İlk örneği Kara Mehmet Çelebi’nin Viyana Sefaretnamesi (1655)
-
En tanınmışı Yirmisekiz Çelebi Mehmet’in Paris Sefaretnamesi’dir.
Surname:
Şehrengiz:
Gazavatname:
-
Gaza (din uğruna savaşların anlatıldığı manzum veya düzyazılı eserlerdir.
-
Yükselme Devri’nde çok yazılmış, sonraları azalmıştır.
Habname:
-
Görülen bir rüya anlatılıyormuş gibi, bir olay ya da kişi hakkında görüşlerin söylenmesi biçiminde yazılır.
-
Manzum da olabilir.
-
Veysi’nin (17. yüzyıl) Habname’si bu türün en önemli örneğidir.
-
Habnameler eleştiri ve yergi içerir.
Önemli Nesir Yazarları
Aşıkpaşazade ( 15. Yüzyıl )
-
Şair Ahmed Paşa’nın torunudur.
-
Tarih türünde eser vermiştir. Sade bir dili var-dır.
-
Tevârih-i Âl-i Osmânî ( Osmanlı Tarihi ): Sade nesrin bir örneğidir. Âşıkpaşazade Tarihi adıyla da bilinir.
Sehi Bey (16. Yüzyıl)
Seydi Ali Reis (16. Yüzyıl)
-
Şair ve yazardır; ama asıl ününü denizcilikte yapmıştır. Osmanlı donanma komutanlarındandır. Çıktığı Hindistan seferinde donanmasını Hint Okyanusu’ndaki fırtınada kaybedip karadan ülkeye dönmüştür.
-
Sade bir dili vardır. Hatta halk ozanları tarzında şiirler yazmış, bazı eserlerinde
-
Nevai Türkçesini (Çağatay Türkçesi) kullanmıştır.
-
En önemli eseri Mir’atü’l-Memalik adını taşır. Hint seferi sırasında yaşadıklarını anlatır.
-
Bir diğer eseri, o zamana göre önemli denizcilik bilgilerini içeren Kitabü’l-Muhit’tir.
Piri Reis (16. Yüzyıl)
Feridun Bey (16.Yüzyıl)
-
Feridun Bey Münşeatı adıyla tanınan bir eserin sahibidir. Eser Osmanlı Devleti’nin kuruluşundan III. Murat zamanına kadar bazı önemli olaylarla, padişahlarla ilgili bilgi ve belgeleri içeren bir derlemedir.
-
Şiirler de yazan Feridun Bey’in bir Divan’ı ile birkaç düzyazı eseri vardır.
Evliya Çelebi (1611 -1682)
Kâtip Çelebi (17. Yüzyıl)
-
Asıl adı Mustafa’dır. Hacı Halife diye de anılır.
-
Çeşitli devlet görevlerinde bulunmuş, seferlere katıl-mıştır.
-
Tarih, coğrafya, biyografi, bibliyografi, otobiyografi; ahlak, tasavvuf, eğitim, düşünce, toplum yapısı, tıp, etnoloji gibi, tür ve konularla ilgili geniş bilgisi olan bir kişidir.
-
Süslü nesir akımına kapılmamış, topluma yararlı olmak için sade dili tercih etmiştir.
Önemli eserleri şunlardır:
Keşfü’z-Zunun: 15.000 eser ve 10.000 yazarın tanıtıldığı bir bibliyografidir. Arapçadır.
Cihannüma: Batılı anlayışla hazırlanmış bir coğrafya eseridir. Dünyanın yuvarlak olduğunu da anlatır.
Fezleke: 16. ve 17. yüzyıl olaylarını işleyen bir tarih kitabıdır.
Tufetü’l-Kibar-i Esfarü’l-Bihar: (Büyüklerin deniz seferlerinden yadigâr) Deniz seferlerinden ve büyük Türk denizcilerinden söz eder.
Mizanü’l-Hakk: Dini, ahlaki, toplumsal konuları işleyen didaktik bir eserdir. Pozitif bilimlerin gerekliliği batıl inançların açtığı yaralar, inanç özgürlüğü, hoşgörü gibi konuları işler.
Düsturü’l-Amel: Devlet işlerinde gördüğü aksaklıkları ve çarelerini anlatan bir kitaptır.
Nâimâ (17. Yüzyıl)
-
İlk resmi vakanüvis (tarihçi) ve Osmanlı tarihçilerinin en üstünüdür.
-
Tarihçi Nâimâ’nın “Nâimâ Tarihi” olarak bilinen altı ciltlik eseri, hem tarih, hem de edebiyat açısından önemli bir kaynaktır.
-
Yazar, 1591–1636 yılları arasındaki olayları tarafsız bir biçimde anlatır.
-
Devletin aksayan yönlerini eleştirir, oldukça başarılı tasvirleri vardır.
Peçevî İbrahim (17. Yüzyıl)
Nergisî (17. Yüzyıl)
Veysî (17. Yüzyıl)
Sinan Paşa
-
Divan edebiyatında süslü nesrin en iyi örneklerini vermiştir.
-
Tazarruname adlı eseri vardır.
-
Diğer eserleri; Maarifname, Tezkiretü’l Evliya
Mercimek Ahmet
Yirmisekiz Çelebi Mehmet (18. Yüzyıl)
İlginizi Çekebilecek Diğer Konular:
-
1- RUBAİ
Dört dizelik nazım şeklidir.
Kafiyelenişi çoğunlukla aaba şeklindedir. Ancak dört dizeyi de birbiri ile kafi...
-
Genel Özellikleri:
Arap ve İran edebiyatlarının etkisiyle, medrese tahsillerinden geçmiş seçkinlerin oluşturduğu edebiyattır....
-
Bahariye: Bahar için yazılan kaside.
Basitname: Divan edebiyatında yalın Türkçe ile yazılmış gazeller. Bunlara Türkî-i b...
-
1- MURABBA
Dört dizelik kıtalardan oluşur.
Murabbanın uyak düzeni şöyledir: aaaa, bbba, ccca...
Eğer bendin s...
-
1- GAZEL
Divan edebiyatının en önemli ve çok sevilip kullanılan bir nazım biçimidir.
Türk edebiyatına İran edebiyatınd...
|