Çok şairimiz var şimdi, dergiler şiirle dolu, hatta birinde, Kaynak'ta, bundan birkaç ay önceye kadar yalnız şiir çıkı­yordu. Varlık da bize her ay en aşağı on beş, yirmi şiir getiriyor. Biliyorum, dudak bükenler oluyor: "Bunlara da şair denir mi? Ne dediklerini bilmez delikanlılar!" diyorlar. Hangi çağ kendi şairlerinin değerini bilmiş, beğenmiş onları? Naci Efendi: "Erbâb-i teâşur çoğalıp şair azaldı, -Yok, öyle değil, şairin ancak adı kaldı." diye yakınır. Hiç şüphesiz 16. yüzyıl okuryazarları da dağlar gibi Bâki'yi görmez, ondan önceki şairleri arayıp dururlardı.

Günümüz şairlerini yerecek değilim ben, çok olmasına da seviniyorum, içlerinde iyileri, dünküleri aratmayacak kadar iyileri var. Ötekilere gelince... Onlar da sağ olsun! Yarının büyük şair diye anacağı mutlu insan belki de onlardan biridir. Hayır, yerecek değilim günümüzün şairlerini... Ama, nasıl söyleyeyim? Bir eksiklik duyuyorum. Aşk şiiri yazmı­yorlar. Destanlar düzüyorlar, yurdun köşesini bucağını anlatıyorlar, kimi de dertlerimizi deşiyor, yoksulların çektik­lerini söylüyor. Şairin toplumda bir ödevi varmış, yurttaşları uyandırması, onlara doğruyu öğretmesi gerekmiş. İyi, karışmıyorum bu işe, gönülleri neyi dilerse ondan açsınlar, vezinli kafiyeli yahut vezinsiz kafiyesiz şiirlerle dünyayı düzelteceklerini sansınlar, kendilerini avuturlar, bu arada birkaç da güzel şekil yaratmış olurlar. ''Baki kalan bu kubbede bir hoş seda imiş..." Hepsi iyi, iyi ya, ne olur? Biraz da aşktan, sevdadan açsınlar.

Bilirim bugünkü günde aşk şiiri yazmanın kolay olmadığını. Bir konu ki yüzyıllar boyunca işlenmiş, Batılılar onu söylemiş, Doğulular onu söylemiş, hangi bahçeye bir bül­bül gelmişse onu söylemiş. Günümüzün şairleri ise ciddi insanlar... Biraz da bıraksınlar o ciddiliği, biraz da uysunlar eskilere, bizi aşk şiirlerinden büsbütün yoksun komasınlar. Kendileri için iyi olmuyor. Biz ne de olsa aşkı duyuyoruz, âşık oluyoruz... Kendim için söylemiyorum, ben o yaşı çok­tan geçirdim. Ama günümüzün de delikanlıları var, onlar seviyorlar, yanıyorlar, bu duygularını söyleyen şiirler arıyor­lar. Bulamayınca boyunları bükülüyor. Eskilere dönüyorlar diyecektim, yazık ki onları da anlamıyorlar. Son on beş yirmi yıl içinde en çok satılan şiir kitabı hangisidir bilir misiniz? Sadettin Nüzhet Ergun'un topladığı Karacaoğlan koşmaları. Onları okuyanlar yalnız Halk edebiyatı meraklıları mı? Elbette değil, o kadar Halk edebiyatı meraklısı olur mu? Bence o şiirleri daha çok gençler, aşkı yeni tadan delikan­lılar okuyor, gönüllerini saran duygunun yankılarını bulu­yorlar o şiirlerde.

Nurullah ATAÇ

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

İsim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle