Soruların sorun, sorunların yoğunlaşıp boğum olduğu şu günlerde insanın ruhiyet-i âlisi bir hoş oluyor. Olduğu yerde kalmayanlar, olduğundan fazla görünerek fırsat bulup kendilerini devasa varlıklar gibi gösteremeye çalışanların çoğaldığı şu günlerde; gölgesinin azametiyle hareket eden bu varlıklar güneşin doğmasıyla alacakları durumun korkusuyla karanlığa sığınıp beslenerek daha doğrusu beslendiğini, güçlendiğini zannederek sabaha kadar uluyan köpekler misali güneşin doğuşuna kadar sürecek olan bu anlamsız velvelerini ortaya koymaya başladılar yine.
Olayların anlık lezzetiyle coşan, coştukça bir hoş olan bir avam topluluğunun istekleri ve bu istekleri körükleyen destek grupları sonuçta meydana gelen vahim bir infial. Aklını kullanmayan bir avamın sürü misali düşünmeden uçuruma doğru giden halleri. Başkalarının kurdukları, kurallarını koydukları bir oyuna bir kurtuluş kapısı gibi görenler beyinleri boş olduğundan ellerinde ne var ne yok verecek kadar körü körüne kapıldıklarını ancak sahne ışıkları kapanıp da seyircileri kaybolduğunda anlayacaklardır.
Bakıp da görmeyenler ya da at gözlüğüyle bakanlar, durumu ganimet bilerek yaptıklarının hazinelerden neler alıp götürdüğünün farkına Anka kuşu gibi olmadıklarını anladıklarında göreceklerdir.