Sevmek en yakın çevremizden başlar milletimize olan sevgimize kadar irerler. Milletimize olan sevgimiz ise onu oluşturan toprak parçasına ne kadar bağlı olduğumuzu belirler.



Hep düşündüklerimizdir sevdiklerimiz, en çok canımızı yakanlar ise en çok üzüldüklerimizdir. Sevdiklerimiz olunca yaşama umudumuz vardır, sıradan yaptıklarımız bile zevktir bizim için ve en önemlisi hedefimiz vardır onlara ulaşmak için de çabaların en büyüğü harcanır bu uğurda. Hüzünlerimizde umutlarımız onlardır. Sevinçlerimizde bile onların mutluluğu için şükrederiz Yaratana ama şükrettiğimiz o yaradan bile en çok sevdiğimiz değil midir sanki? Sevdiklerimizle yaşayıp sevdiklerimiz için yine sevdiğimizden diliyoruz isteğimizi. Aslında beklide her şeyimiz onlardır. Çünkü onlarla başlar her şey onlarla biter onlardan sonra devam eden bir sonra yoktur bizim için.



Bölünemeyen bir karaya benziyor bu sevgi ilişkisi bir çembere benziyor. Bir noktadan başlarız çemberin etrafında dönmeye, son nokta ise başladığımız yerdir. Tekrar başlamak için aynı yerlerden gelmemiz gerekir. Yani sevdiklerimizle çizdiğimiz bir yoldan onlarsız geçemiyoruz hiçbir zaman.



Eğer milletimizle de bir bütünse bu vatan onu ne parçalaya biliriz ne de onun bir parçasını koparıp atabiliriz. Yolumuz buysa yapabilecek en doğru şey bu yolda aynı uğurda ve beraberce yürümektir.

DİLEK GÜLER

MUŞ KIZILAĞAÇ BELDESİ

MUŞ LİSESİ- LİSE-1