Tek başına dünyaya gelen ve seçim şansı olmadan şartların içine düşen insan, ancak bencil olarak doğanın acımasızlığına ayak direyebilir. bu yüzden insan özünde bencildir, öyle olmak zorundadır. o halde gerçek dostluk, gerçek arkadaşlık ya da yoldaşlık gibi soyut kavramlar, yalnızlık korkusunu bastırmak isteyenlerin yorumlarına göre varolurlar. başka bir deyişle, "dostluk" kavramının tanımı, karşılıksız sevgi, muhabbet ve yardımlaşmaysa, bencil olan insanın günümüz şartlarındaki psikolojik ve ekonomik ortamda ilişkilerinde gerçekten karşılık beklememesi hayli muhal görünüyor. yine de aksine inanmakta ve ona göre yaşamakta serbestsiniz, ben sadece realist bir yorum yapıyorum.
