Dileklerimizi nasıl fırlatıyorsak gökyüzüne, en içten duygu ve düşüncelerimizle aynen öyle bakmak gerekir yeryüzüne… Bir kalp nasıl atarsa günün her saatinde bir insanda öyle bakar yapacağı her işe, bir ahenk içinde ve aynı ölçüde.

Ölümü hatırlamak hayatımızı düzene koymakta ne kadar etkiliyse bu ölçüyü tutturmakta yaptıklarımızın düzende bu kadar etkilidir. Örneğin bir öğretmen öğrenmek isteyen ve bunu istediği için soran öğrencilere, daha çok anlatmak ister bildiklerini. Bir öğrenci ise öğretmenin sunduğu bilginin konu ve anlatış biçiminden etkilenmişse daha çabuk kabul eder bunu ve bir daha dinleme arzusu vardır içinde başka şeyleri.

Bir insan bile, bir insanı sevdiği ölçüde değer verir. Eğer onu derecesinden az veya fazla severse o zaman kendisine haksızlık yapmış olur.

Bazı toplumlarda aynen böyle haksızlık yapar ama kendilerine değil karşılarındaki herhangi bir topluma. Peki, burada kaçırılmış ölçü nedir acaba? Sanırım bu noktada ölçü kaçırılmış değil sadece tutturulamamıştır. Yani fikirlerimiz işte onlar yeteri kadar olgunlaşmamıştır. Ya herhangi bir noktada eksiktir ya da yanlış öğrenilmiş ve öyle kabullenilmiştir. Öyle kabullenilmiş bir fikirde hep o yönde gelişecek bir insan demektir. Bir insanı kazanmak ise zor olabilir ama bir fikre yön vermekte bizim fikrimizin ölçüsüne bağlıdır. Ki zaten eğer biz bir insanı böyle kazanabilmişsek zaten ölçüsüde budur kurduğumuz hayat köprüsünün…

DİLEK GÜLER
KIZILAĞAÇ BELDESİ
MUŞ
MUŞ LİSESİ (LİSE 1)