Gelmemiş olan o günümüz içinde hayallerimizin olduğu hatalarımızın telafisi dediğimiz bazen de o an özlemlerimi son bulduğu gün hani sevinçle beklediğimiz adına kötülükler bitecek dediğimiz o gün ne güzeldir kimi zaman.

O anı bekleme hevesiyle yaşar unuturuz bütün hüzünlerimizi büyük bir kutsallıkla yaşarız bütün acı çektiklerimizi çünkü beklenen an; yarın gelecek ve bitecek her şey o zaman deriz. Ama ilerleyen dünyamızın umut dolu yarını kime neyi sunar bilemeyiz. Biter mi gerçekten de bitecek dediğimiz her şey avunduğumuz yarınlarımızda?

Ama herkesin yarınında umutları yoktur. Kimimiz için kötü olan her şey yarın biterken kimilerimiz içinde yarın başlar. İşte o zaman gelmesini istemeyiz yarının. Çünkü o yarınlarımız içinde ne beklediğimiz o güzel anlar ne de umularımız vardır. Hatta bazen umutlarımızın bittiği an bile o zamandır belki de durmasını isteriz zamanın. Yarınlarla avunduğumuz gibi yine avuturuz kendimizi ama biz her ne kadar çıkarsak ta saatin pillerini zaman yine akıyor yine geçiyor. Hani o durduramadığımız güneş bile doğup batıyor başka yarınlar için. Yapabileceğimiz tek şeydir kendimize uyduramadığımız zamana uymak ve o yarınları yaşamak.

Sanki bugünümüz de dünümüzün bir yarını değil mi?
DİLEK GÜLER

MUŞ KIZILAĞAÇ BELDESİ

MUŞ LİSESİ- LİSE-1