“Aşk mı kaderi kovalar, kader mi aşkı?”

Kimsenin çözemediği bilmecenin yanıtı bu romanda...

Adam, kadının ipek çilesine benzer ruhuyla sarılıp sarmalandıkça, kurtulamayacağı bir aşka tutsak oluyordu. Kozasının içindeydi artık. Ya değişip içinden çıkacağı, ya kalıp içinde öleceği!.. İkisinin sadece yalnızlıkları benziyordu birbirine. Sadece yalnızlıkları… fakat o da tıpatıp!..