Sabahın ilk ışıkları
Seni hatırlattı bana
Gözlerine benzer açılır güneş

Sessizce şehir uyanmaya başlar
Sade bir güzellik iner şehrin üstüne
Gelir senin uyandığın gibi uyanır bu güzel şehir...

Sana güzellik dememek elde değil
Saçların şehrin ormanları gibi dalgalanırken
Gözlerin ırmak gibi kayıp gidiyor...

Sesin ise rüzgarın sesi gibi
Bir anda korkutuyor
Ama sonra rahatlatıyor...

Eğer şiirin devamını görmek işterseniz yazmanız yeterli