Cezmi'den Alıntı (Tanzimat romanı)
Ferhat Ağa, gerçekten zamanın şehsüvarı (usta binicisi) idi. Birkaç kere meydanın bir başından bir başına gitti geldi. Cezmi'nin birkaç kere ciridini savuşturdu. Fakat, kendi Cezmi'ye bir değnek vuramadı. Nihayet melekesi (yeteneği) cihetiyle (nedeniyle) Cezmi'yi Ahmet Paşa konağının önünde sıkıştırdı. Cezmi, eğer boşaltmak istedi. Arkaya dönüp de değnek tutma ümidine düştü. Ferhat Ağa'nın atı tamamıyla terbiyeli, kendi bindiği hayvan ise bütün bütün harun (huysuz, inatçı) olduğundan bir türlü atının başını istediği yönde idareye (yönetmeye) muktedir olamadı (gücü yetmedi).
(Namık Kemai, Cezmi)