Destan Dönemi Türk Edebiyatı Uygulama Yaprağı - 3
DOĞRU - YANLIŞ: Aşağıdaki cümleleri "doğru - yanlış (D/Y)" olarak değerlendiriniz. 1. Koşukların nazım birimi dörtlüktür. ( ) 2. Sagular düz uyak…
Cümlenin Ögeleri (8. Sınıf)
Bir duyguyu, bir düşünceyi anlatan sözcük ya da sözcük topluluğuna cümle denir. Sözcük ya da söz gruplarının cümledeki görevlerine öge denir. Cümlenin temel ve…
Cümlede Anlam Konu Testi - 2 (7. Sınıf)
1. (1) Benim Dır amcam var. (2) Yaşlı sayılır; ama oldukça dinç. (3) Üstelik oldukça da yakışıklıdır. (4) İflah olmaz, yaramaz bir çocuk gibi kıpır kıpır. (5)…
de/da'nın Yazımı (7. Sınıf)
a) "-de" Ekinin Yazımı "-de, -da" eki isim hâl ekidir. Kendinden önceki kelimeye bitişik yazılır ve ünlü uyumuna uyar; "-ta, -te" şekli vardır. Eklendiği…
| Makber - Abdülhak Hamit Tarhan |
|
Gönlüm dolu âh ü zar kaldı.
Şimdi buradaydı, gitti elden Gitti ebede gelip ezelden.
Ben gittim, o hâksâr kaldı, Bir gûşede târmâr kaldı;
Bakî o enîs-i dilden, eyvan! Beyrut'ta bir mezar kaldı.
Makber, sonudur dakâyıkın bu, Bir sırr-ı garibi Hâlık'ın bu.
Bir nur ki meyledince hâba, İnmekte şu bir yığın türaba.
En yükseğidir şevâhıkın bu, En müdhişidir hakâyıkın bu.
Bedbaht, o hakikat anlaşılmaz, Sânın bu, cihanda lâyıkın bu.
Gitti nazarımdan, âh gitti... Bî-maksad ü bî-günâh gitti.
Her ferd, cihanda birdir amma, Bir dâne değildir, öyle -hâşâ-
Bir dâne idi o mâh, gitti, Aylarca olup tebâh gitti.
Görsem yeridir seni karanlık, Nurum benim ey İlâh, gitti!
Abdülhak Hami Tarhan
Yorumlar (0)
 Yorum yaz
|
Eyvah! Ne yer, ne yâr kaldı,
Bu yorumun beslemesine abone olun
Edebiyat Forum
Kayıt - Giriş
