Cezmi'den Alıntı (Tanzimat romanı)

Ferhat Ağa, gerçekten zamanın şehsüvarı (usta binicisi) idi. Birkaç kere meydanın bir başından bir başına gitti geldi. Cezmi'nin birkaç kere ciridini savuşturdu. Fakat, kendi Cezmi'ye bir değnek vuramadı. Nihayet melekesi (yeteneği) cihetiyle (nedeniyle) Cezmi'yi Ahmet Paşa konağının önünde sıkıştır­dı. Cezmi, eğer boşaltmak istedi. Arkaya dönüp de değnek tutma ümidine düştü. Ferhat Ağa'nın atı tamamıyla terbiyeli, kendi bindiği hayvan ise bütün bütün harun (huysuz, inatçı) olduğundan bir türlü atının başını istediği yönde idareye (yönetmeye) muktedir olamadı (gücü yetmedi).

(Namık Kemai, Cezmi)

 

 

 

Mai ve Siyah'tan Alıntı (Servet-i Fünun romanı)

Ahmet Cemil şimdi kendisini unutmuş, yalnız göğsünü şişi­ren, dimağında darabât-ı gayr-ı munkata ile uran bir fikr-i sabitle müteharrik sânidârân-ı dehâ şeklinde kimseye bak­mayarak hattâ söylediğine vâkıf olmayarak devam ediyor, bü­tün etrafında bulunanlar, gûyâ bu genç natuktan nefes-i mıknatisiyet ile bir nokta-yı fevkattabiyeye müncezap olmuş bir hâlde, hareket etmeyerek, gözleri dalarak, nefeslerini zapt et­mek isteyerek bir vaizin karşısında mebhût-ı teessür duranlar gibi dinliyorlardı.

(Halit Ziya Uşaklıgil, Mai ve Siyah)

 

Günümüz Türkçesiyle

 

Ahmet Cemil, kendisini unutmuş, yalnız göğsünü şişiren, dimağında kesintisiz darbelerle vuran bir sa­bit fikirle hareketlenmiş ikincil bir bilinç şeklinde kimseye bakmaya­rak, hatta söylediğine vakıf olmaya­rak devam ediyor; bütün etrafında bulunanlar, güya bu genç kişiyi çekici bir nefesle doğaüstü bir noktaya kapılmış bir hâlde, hare­ket etmeyerek, gözleri dalarak, ne­feslerini tutmak isteyerek, bir vai­zin karşısında kendini kaptırmış bir meczup gibi dinliyorlardı.

Ä°ndir Tanzimat ve Servet-i Fünun Romanı

Dosya Sahibi: Administrator Ä°ndirilme: 271 BeÄŸenilme:  (1 Oylar) Sizin Oyunuz: ?12345

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Ä°sim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle