HALİL BEY:

- Değil iki gözüm, Şefika sağ olsun, rahat olsun da nereye gi­derse gitsin. Ben orasını düşünmem. Çocuk ne kadar içlidir bilirsin, evlenmek lakırdısını söylediğimiz vakit ben istemem dediğine, ağladığına bakmadım; fakat bilmem dikkat etmedin mi, senin ısrarını gördü, mahzun mahzun baktı. Benden de yüz bulamadı, çehresine bir karanlık renk geldi, gözlerine bir hafif duman çöktü. Hâlâ o renk gitmiyor, hâlâ o duman geç­medi. O kadar zayıflıyor ki, bayağı her gün vücudunun eriyen yerleri göze fark olunuyor. Gözleri daima toprağa bakıyor, yü­zündeki renk yapıştırma gibi duruyor. On dört yaşında çocuk senden benden bitap olmuş. Biçareye bir hal olmasından korkuyorum. Çocuğun gönlünde bir sevda hissediyorum.

TAHİRE HANIM:

- Allah Allah! O yaşta çocuk sevdayı ne bilecek? Zahir on dört yaşında masumları bırakalım, istedikleri gibi evlensinler, iste­dikleri adama varsınlar, öyle mi? Sonra dünyada ninenin, ba­banın ne lüzumu kalır? Şimdi Şefika mesela kasabın çırağını seviyorum derse kolundan tutalım da koynuna mı atıverelim?

HALİL BEY:

- Kasabın çırağını değil, lakin akranından birini severse niçin vermeyeyim de senin kırk yaşındaki paşana vereyim?

TAHİRE HANIM:

- Bey, Allah'ı seversen öyle münasebetsiz lakırdılar söyleme! Paşa kırk yaşında imiş, değil a, velev ki, olsun. Şefika'nın va­racağı adam sanki kırk yaşına girmeyecek mi? Akranını o ne­rede bulup da sevecek? Biz nerede bulup da vereceğiz?

HALİL BEY:

- Mesela şimdi Atâ...

TAHİRE HANIM: (Lakırdısını keserek)

- Ben biliyorum, sizin asıl meramınız kızı Atâ'ya vermek. Hiç düşünmüyor musunuz? O bir öksüz çocuk, akrabanızdan ol­duğu için siz yanınıza aldınız. Şefika ile şimdiye kadar kardeş gibi büyüdüler. Hiç evlendikten sonra aralarında dirlik olur mu? Kim akrabasından birini almış da rahat etmiş? Hem nasıl geçi­necekler? Atâ mektepten yüzbaşı çıkacak değil mi? Bir yüzba­şı maaşından ne olur? Kızını halayığa mı vereceksin?

HALİL BEY:

-  Hanım, hekimlerin kazancını işitmedin mi? Atâ ne kadar müsaittir bilmez misin?

TAHİRE HANIM:

- Allah esirgesin, hastalardan para alıp da can besleyecek değil mi?

HALİL BEY:

- Hastayı hasta edip de parasını almayacak, iyi etmeye çalı­şacak da alacak.

TAHİRE HANIM:

- İyi olamayanlardan almaz mı? HALİL BEY:

- Alırsa emeğinin mukabili alır. TAHİRE HANIM:

- Ben öyle emekle kazanılan parayı istemem.

İndir Zavallı Çocuk - Namık Kemal.rar

Dosya Sahibi: İndirilme: 1313 Beğenilme:  (1 Oylar) Sizin Oyunuz: ?12345

Yorumlar (1)

Bu yorumun beslemesine abone olun

...
yazar İSMİİ LAZIM DEĞİLİ, Ekim 25, 2010

Zavallı Çocuk'u okmuştum. Çok güzel tavsiye ederim.

• 
• +0
• 
• 

İsim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle