Halit Ziya Uşaklıgil'in romanı (1892). Vecdi, küçük yaşta annesini kaybedince, o sırada kocası ölen ve küçük bir kızıyla (Nigar) dul kalan halasının evine gelir. Askerî doktor olan babası taşraya atanmış, gitmiştir. Vecdi, sekiz yaşlarındadır, yatılı okula başlar, orada kimsesiz bir çocukla (Hüsam) arkadaş olur. İkisi, cuma tatillerini Vecdi'nin halasının evinde geçirmektedirler. Halasının niyeti Vecdi'yi kızı Nigar’la evlendirmektir, Vecdi'yle Nigar nişanlı gibidirler zaten. Hüsam, liseyi bitirince yazar olmuş ve Nigar, Hüsam'ın bir gazetede basılmış şiirlerini okuyunca asıl onu sevdiğini anlamıştır. Hüsam'ın da Nigar’ı sevdiğini gören Vecdi, ikisinin evlenmesini sağladıktan sonra, gönül acısını yatıştırmak için savaşa gider, yaralanır, Edirne'de yattığı hastanede bir kolu kesilmiş İstanbul'a dönünce, yağmurlu bir havada, bile bile fena halde ıslanır. Çamlıca'daki köşküne gelince de ıslak elbiseleriyle pencereler açık yatar. Bu üşütme Vecdi'nin hayatına mal olmuştur. Vecdi, hatıra defterinin Hüsam'a verilmesini vasiyet ederek ölür. Hüsam bu macerayı o defterden öğrenir. Nigar ile Hüsam, iki çocuklarıyla mutludurlar, ama Vecdi'nin acı hatırası aralarında yaşamaktadır. (Cemil Yener, Bir Romancının Dünyası, 1959)

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Ä°sim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle