Ahmet Mithat'ın romanı (1875). Fellâh, Arapçada çiftçi demektir. İki Yeniçeri'nin İstanbul'da Galata kalesi yıkıntıları arasında yaralayıp bıraktıktan Civelek Mustafa'yı yoksul bir ana-kız ölümden kurtarırlar. Adı Şehlevent olan kız, anasına yardım için, kendisinin cariye gibi satılmasına razı olur ve dilsiz rolünde Cezayir'e kadar gelir. Civelek Mustafa da kendisini yaralayanları "temizledikten" sonra kaçtığı Cezayir'de Şehlevent'in cariyelik yaptığı konağa köle olmuştur. Mustafa ve Şehlevent, orada tanıdıkları yiğit ve kabadayı Hüseyin Felâh'a, efendilerinin reisi olduğu eşkıya kumpanyasının şerrinden kurtulmasında yardımcı olurlar. Roman eşmerkez daireler halinde genişleye genişleye devam eder.

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Ä°sim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle