Tarık Buğra'nın romanı (1970). Komik Naşit adıyla ünlü tiyatro oyuncusu Naşit Özcan (1898-26 Nisan 1943)'ın yaşamöyküsünü Burhan Arpad, uzun hikâyesi Son Perde (1961)'ye ayrıntılarıyla konu edinmişti. Tank Buğra'nın romanındaki erkek kahraman Nahit, fizik yapısı ve Darülbedayi (İstanbul Şehir Tiyatrosu)'de başlayıp Şehzadebaşı'nda Direklerarası'nda kendi kurduğu tiyatrolarda devam eden sanat çabalarıyla, Naşit Özcan'ın benzeri, hatta ta kendisidir. Nahit, topluluğa katılan oyunculardan, kantolarıyla hayranlar toplayan Hatice'ye gönül verir, evli olduğu ve dürüstlüğüne sığdıramadığı için de bu aşkı gizlemeye çalışır. Nahit, eski bir arkadaşı aktör Sadi'yi de, işsizliğine acıyıp kumpanyaya almıştır. Nahifi kıskanan Sadi, Hatice'yi ayartmaya kalkar. Nahit'in intikamı, Sadi'yi çok sarhoşken sahneye çıkarıp seyircilere kendini rezil etmesi biçiminde olur. Şaşıran ve ürken Hatice, o gece intihar eder, Nahit'se eski yalnızlığına döner.

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Ä°sim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle