Ahmet Mithat'ın romanı (1910). Yazarın son romanıdır. Batılı olmaya özenen İstanbul konaklarından biri de Alafranga düşkünü Kâzım Bey'in konağıdır. Büyük bir dairede çalışmakta olan Kâzım Bey, kızı Ayşe'yi Fransız muallimeler tutarak yetiştirmiştir. Öyle ki, çok serbest büyüyen Ayşe, adını beğenmez, Fransızca "la biche" kelimesinin Türkçe karşılığı Ceylan ismini alır. Ceylan, on yaşında çok iyi Fransızca öğrenmiş, on üç yaşında kadınlık arzularına susamıştır; on yedisinde aşk konusunda yaşıtı delikanlıları utandıracak kadar ataktır. Ceylan, Galatasaray lisesini bitirmiş, Hukuk'a devam eden Nurullah'a âşık olur, bir gün delikanlıyı bir miktar afyonla uyutur ve oda hizmetçisiyle birlikte götürür, alt katta bir odaya yatırır. Gece yansı, gizlice yanına geldiği Nurullah'tan gebe kalır. Sonra da Nurullah'ı kendisiyle evlenmeye zorlar; oysa Nurullah, Ahdiye adında bir kızla evlenmek üzeredir. Ceylan, öç almak için, babasının kitaplığından seçtiği zararlı kitapları Nurullah'ın odasına taşıtır, aralarına da kendi yazdığı uydurma mektuplar koyar; babasının imzasıyla da bir ihbar mektubu yazarak, Nurullah'ın odasına baskın yaptırır. Bu yasak kitaplar yüzünden Nurullah, Ahdiye ile evleneceği gün tutuklanır, Akkâ'ya sürülür. Ancak sekiz yıl sonra, 1908 Meşrutiyeti'nin ilânı üzerine özgürlüğüne ve Ahdiye'sine kavuşur.

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Ä°sim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle