Sabahattin Ali'nin romanı (1943). Eserine "Şimdiye kadar tesadüf ettiğim insanlardan bir tanesi benim üze­rimde belki en büyük tesiri yapmıştır" cümlesiyle başlayan yazar, önce ro­manın kahramanı Raif Efendi ile olan dostluğunun tarihçesini anlatır, son­ra bir gün onun, ölüm döşeğindeyken verdiği, siyah kaplı defteri okumaya koyulur. İlk sayfada 20 Haziran 1933 tarihi, Raif Efendi, hayatının romanı­nı bu deftere yazmıştır. Raif, dönüşte babasının fabrikasında çalışmak üze­re sabunculuk öğrenimi için gittiği Berlin'de bir sergide Kürk Mantolu Madonna tablosunda kendi portresini yapmış ressam Maria Puder'i sever. Babasının ölümü üzerine de yurduna döner. Sonradan getirteceğini söyle­diği sevgilisiyle, engeller yüzünden haberleşmeleri kesilir ve Raif olayların akışına bırakır kendini. Aradan on sene geçmiş, zamanla hayaller dünya­sından gerçeklere dönmüş, Maria'yı unutarak Türkiye'de evlenmiştir. Gü­nün birinde Ankara'da karşılaştığı ve Berlin yıllarında pansiyon komşusu olmuş bir Alman kadınından, Berlin'den ayrılmasından kısa bir zaman son­ra Maria'nın ölmüş olduğunu öğrenir. Maria, Raif ten olma kızını doğur­muş, bir hafta sonra da ölmüştür. Ankara garında kalkmak üzere olan trende, vagon penceresinde uzak akrabası bu Alman kadınını bekleyen, se­kiz dokuz yaşlarındaki, babasından habersiz kız, Raif'in kendi kızıdır. Tren hareket eder, Raif düşünceler içinde donuk, garda kalakalır. Kitabın son sayfaları, o sıralarda otuz beş yaşlarındaki Raif'in duyduğu, karışık suç ve utanç duygularının yorumu ve yitmiş gitmiş bir aşka yakılan ağıtlarla oluşur.

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

Ä°sim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle