Recaizâde Ekrem'in oğludur. Galata­saray Sultanisi'ni bitirdikten sonra gönderildiği Paris'te siyasal bilgiler öğrenimi gördü. Dönüşünde müter­cimlik yaptı. 1931 yılında Varşova el­çiliği müsteşarlığına getirilen Ercü­ment Ekrem, 1936 yılından itibaren Siyasal Bilgiler Okulu ve Gazi Eğitim Enstitüsü'nde Fransızca, Galatasaray Lisesi'nde edebiyat öğretmen­liği yaparak 1950'de kendi isteğiyle emekli oldu.

Edebi Kişiliği - Sanat Anlayışı

İlk yazılarını Çocuklara Mahsus Gazete'de yayımlamış­tır. Mütareke yıllarında Aka Gündüz ile Alay adlı bir mi­zah dergisi çıkarmıştır.

Daha çok, Meşhedi adlı bir İranlının abartmalı serüven­lerini anlattığı mizahi hikâye ve romanlarıyla tanınmış­tır. Romanlarında olduğu gibi, öykülerinde de toplum­sal konulara ağırlık vermiştir. Konularını eski İstanbul hayatından aldığı romanları da vardır.

Yazar, öykülerinde daha çok aileyle ilgili değişik konu­lara yer vermiştir. Üzerinde durduğu bir başka konu da toplumun bilgisizliğidir. Sayıları az olan bireysel konu­lu öykülerinde değişik karakterde kişilerle, kurnazlık, cimrilik, aşk, dostluk gibi bireyin yaşamında önem ta­şıyan değişik duygu ve tutumları yansıtmıştır. Kimi öy­külerinde ise ilgi çekici anılarını buluruz. Öykülerinde gülmeceye de yer vermiştir.

Eserleri:

• Öykü: Teravihten Sonra, Sevgiliye Masallar, Kız Ali, Gül­düren Kitap, Meşhedi'nin Hikâyeleri
• Roman: Evliya-yı Cedid (Yeni Evliya Çelebi), Asriler, Gün Batarken, Kopuk, Sabir Efendinin Gelini, Kan ve imam, Şevketmeâb, Kundakçı, Meşhedi ile Devrialem, Gemi Arslanı, Meşhedi Aslan Peşinde, Kodaman, Pepeloğlu, Beyaz Şemsiyeli, Bu Gönül Böyle Sevdi, Çömlekoğlu ve Ailesi
• Anı: Dünden Hatıralar

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

İsim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle