Sadece 16.yüzyılın değil, bütün Divan Edebiyatı’nın en büyük şairi kabul edilir. Platonik aşkı işlediği lirik şiirleri ve diğer eserleri bütün Türk ve İslam diyarlarında bilindiği gibi dünya çapında da üne sahiptir. Bağdat dolaylarında yaşamış, Azeri Türkçesiyle yazmıştır. “İlimsiz şiir temelsiz duvar gibidir.” sözüyle şairliğin bir ilim işi olduğunu savunmuştur.  Arapça ve Farsça eserleri de vardır. Din ve tasavvuf bilimleri kadar; tıp, matematik, kimya gibi bilimlerde de ilerdedir. Türkçe Divan: Birçok yazma nüshaları, eski ve yeni yazı ile baskıları vardır. Mensur bir önsözden sonra, tevhid, naat, kaside, mesnevi, musammat, kıt’a ve gazelleri içine almaktadır.

Farsça Divan: Kendi hayatının bazı safhalarını ve şiir anlayışını bu divanda anlatmıştır.

Arapça Divan: Tek yazma nüshası Leningrat’ta ele geçmiş küçük bir eserdir.

Şikâyetname: Fuzûlî’nin nesir alanında önemli bir eseridir. Kendisine vakıflar idaresi tarafından bağlanan maaşı alamayan şair, memurlarla ilgili şikâyetini bir mektup halinde Nişancı Paşa’ya yazar. ”Dedim… Dediler…” biçiminde devam eden mektup oldukça ilgi çekicidir. Süslü nesrin bir örneğidir.

Leyla ile Mecnun: Mesnevi’dir. Eserde, sevgiye olan aşktan Allah aşkına geçiş konu edilir. Kırk

Hadis Tercümesi: İranlı, şair Molla Câmii’den tercüme.

Hadikatu’ s Suada (Uluların Bahçesi): Kerbela olayını anlatır. Secili düzyazı biçiminde, Türkçe yazılmıştır.

Beng ü Bade (Esrar ile Şarap): Esrar ile şarap arasında karşılıklı bir münazarayı temsil eden 500 beyitlik Farsça bir mesnevidir. Fuzuli bu eserini Şah İsmail’e sunmuştur.

Sıhhat ü Maraz: Hüsn-ü Aşk olarak da bilinir. Farsça mensur bir eserdir. Fuzuli’nin tıp alanındaki bilgisini gösteren bu eser, Abdülbaki Gölpınarlı tarafından Türkçeye çevrilmiştir.

Rind u Zahid: Farsça küçük bir eserdir.

Heft Cam (Yedi Kadeh): Sakiname adıyla da anılan Farsça küçük bir mesnevidir.

Diğer Eserleri: Risale-i Muamma, Şah u Geda, Enisü’l Kalb, Matla’ul İtikad, Sohbetü’l Esmar (Meyvelerin sohbeti anlamında.)

Gazel

Zülfü gibi ayagın koymaz öpem nigarın
Yoktur anın yanında bir kılca i'tibarım

Bildi tamam alem kim derd-mend-i aşkım
Ya Rab henüz halim bilmez mi ola yarim

Vaslından ayrı kanım nola dökülse gül gül
Ben gülbün-i hazanem bu fasldır baharım

Tasvir eden vücudum yazmış elimde sagar
Ref' olmaya bu suret yok elde ihtiyarım

Dür istemem zamani mey neş'esin başımdan
Toprag olanda ya Rab derd-i mey et gubarım

Rüsvalarından ol meh sanmaz beni Fuzuli
Divane olmayam mı dünyada yok mu arım

Gazel

Batalı kana ohun dîde-i giryân içre
Bir elifdür sanasan kim yazılur cân içre

Yeridür sîne-i sûzânuma külhan deseler
Anca kim yandı ohun sîne-i sûzan içre

Cânı ten içre ne sahlardum eger bilse idüm
Ki degül gizlü gam-ı lâ'l-i lebün cân içre

Ala gör ohlarını dîdelerümden ey dil
Hayfdur olmaya nâ-geh ite müjgân içre

Çâk gönlüm yarasında yaraşur peykânun
Akd-i şebnem hoş olur gonca-i handân içre

Kaddüne serv demiş goncalarun ta'nından
Duramaz bâd-ı sabâ hîç gülistân içre

Ey Fuzûlî kime sûz-ı dilümi şerh edeyüm
Yoh menüm kimi yanan âteş-i hicrân içre

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

İsim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle