Bütün şiirlerinde aruz ölçüsünün kullanmıştır. Hece ile yazdığı şiir yoktur. Şiirlerinde aruz ölçüsünü Türkçeye başarıyla uygulamıştır. "Sokaktaki insana aruzla şiir söylettiği" ifade edilir. Şiirlerinde çok iyi bir işçilik ve çok başarılı bir kompozisyon vardır.  Şiirlerinde Divan edebiyatı nazım biçimlerin özellikle mesnevi kullanmıştır. Manzum hikâyeleri çok canlı ve başarılıdır. Temel eseri olan "Safahat" yedi kitaptan oluşur. Birinci kitap olan 1911 tarihli "Safahat”ta, Osmanlı toplumunun meşrutiyet yıllarındaki durumu anlatılır. "Süleymaniye Kürsüsünde" isimli 1912 tarihli ikinci kitapta, Osmanlı aydınlarının halkla ilişkisi dile getirilir. 1913 tarihli "Hakkın Sesleri" adlı bölümde, eski dinsel-didaktik Türk yapıtlarında olduğu gibi, her şiirin başında bir ayet yer alır. Bu ayetler, günün siyasal ve toplumsal olaylarının yorumuna ışık tutar. 1914 tarihli ve "Fatih Kürsüsünde" adlı dördüncü bölümde, yeni kuşaklara çalışma ve mücadele ruhu kazandırmak isteyen düşünceler yer alır. 1917 tarihli "Hatıralar" bölümünde I. Dünya Savaşı sırasında yazılmış şiirler bulunur.  1924 tarihli "Asım" ismindeki 6'ncı bölümde I. Dünya Savaşı günlerinden tablolar çizilir. 1933 tarihli 7'nci bölüm olan "Gölgeler"de dinî şiirler ve dörtlükler yer alır.