İstanbul'da doğmuştur. Asıl adı Ahmed'dir. İyi bir öğrenimin ardından çeşitli medreselerde Müderrislik yapmıştır. Nevşehirli Damat İbrahim Paşa tarafından korunan Nedim, şiirleriyle devlet büyüklerinin ve özellikle de III. Ahmed'in takdirini kazanmıştır. Patrona Halil isyanı sırasında ölmüştür. Nedim, Lale Devri denilen zevk ve eğlence döneminin şairi olarak yaşamış ve yaşadıklarını şiirleştirmiştir. Dilde ve nazım biçimlerinde yenilikler denemiş, İstanbul'un eğlence dünyasını yansıtmıştır. Dış dünyada gördüklerini, gözlemlediklerini izlenimleriyle birleştirerek bir bakıma resimleştirmiş, Divan şiirine renk ve canlılık getirmiştir. Çağının güncel yaşantısını şiirleriyle çok iyi yansıtan Nedim'in kullandığı dil, dönemin İstanbul dilidir. Şiirlerinde halk dili ve söyleyişlerini de sıkça kullanmış, hece ölçüsüyle bir türkü yazmıştır. Birçok şairi etkilemiştir. Edebiyatımızda şarkının ilk örneklerini ortaya koymuştur. Divan şiirinin büyük şairlerinden biri sayılmaktadır. Münacaat, naat gibi dini kasideler yazmamış, hep din dışı konularda şiirler yazmıştır. Divan şiirinin yerli ve gerçekçi bir havaya bürünmesini sağlamıştır. En başarı olduğu türler gazel ve şarkılardır. “Malumdur benim sühanım mahlas istemez.” diyerek şiirlerinde mahlas kullanmamıştır. Patrona Halil isyanı sırasında (1730) ölmüştür. Nedim şiirlerini Divan'ında bir araya getirmiştir.

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

İsim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle