Önce Fecr-i Aticilerin arasında yer alan Refik Halit daha sonra Milli Edebiyat topluluğuna katılmıştır. Roman, hikâye, makale ve eleştiri türlerinde eserleri vardır. Refik Halit'in hikâyeciliği önemlidir. Hikâyeciliğimizin sınırlarını genişletmiş; konuları ve olayların geçtiği mekânları Anadolu'ya taşımıştır. Memleket Hikâyeleri adlı bir kitapta hikâyelerini toplaması bu tutuma açıklık kazandırır. Hikâyelerinde taşradaki yaşamı, Anadolu insanının dünyasını, olayların ve insanların dürüst olmayan yanlarını işler. Eserlerinde en çok dikkat çeken özellik gözlem yeteneğindeki üstünlüktür. Olayları ve karakterleri en ince noktalarına kadar görmekte çok başarılıdır. Ancak psikolojik tahlillere pek yer vermez. Dili kullanmada çok başarılıdır. Konuşma dilini bütün doğallığı ve canlılığı ile yansıtır. Akıcı ve sürükleyici bir anlatımı vardır. Mizah öğesi eserlerinde önemli bir yer tutar. Kişileri, yaşadıkları sosyal çevre ile birlikte anlatır. Uzun süre yurtdışında sürgün olarak yaşayan yazar "Gurbet Hikâyeleri" adlı öykülerinde bu dönemi işler. Yirmiye yakın romanı vardır: İstanbul'un İç Yüzü, Nilgün, Bugünün Saraylısı, Kadınlar Tekkesi, Yezidin Kızı, Çete, Sürgün...

Yorumlar (0)

Bu yorumun beslemesine abone olun

İsim

Yorum

daha küçük | daha büyük

E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)

Yorum Ekle